THV en wedstrijden - Arie Cornelissen

Interview Arie Cornelissen

Technische hulpverlening en het begin van wedstrijden

Dronten 1 deed altijd mee met de Technische hulpverlening wedstrijden.

Hoe begon het?

De landelijke overheid had in alle provincies voertuigen verdeeld voor hulpverlening. Flevoland was de jongste provincie en had de jongste gemeentes, dus er was daar nog niet zoveel opgezet.

74/75 Adri de Jongste ging naar de commandanten overleg (Lelystad/Urk/Dronten/Almere), daar kwam uit dat in Dronten technische hulpverlening opgezet zou worden. Toen is er overlegd: hoe moeten we dat doen. Adri zei ze moeten zo snel mogelijk weg kunnen... in eerste instantie zou de auto aan de walvisstraat komen omdat daar de meeste vrijwilligers woonden zodat je geen reistijd had naar de kazerne. Dit ging niet door omdat de auto dan gewoon op straat zou staan.

Er kwam een auto vrij uit Lelystad van het openbaar lichaam (gemeente), deze werd door de vrijwilligers zelf omgebouwd tot hulpverleningswagen. De verlichting op de auto werd gemaakt door ploeglampen, die konden op 12 volt aangesloten worden op de accu.

Voordat deze auto kwam, werden de voertuigen altijd opengemaakt door de ambulance, die hadden porto powerset, koevoet, 2 spreiders, een schaar en 1 pomp.

Deze gereedschappen kwamen allemaal in dit nieuwe hulpverleningsvoertuig terecht. Er kwam ook wat meer handgereedschap bij.

De groep technische mensen bij de brandweer waren hier verantwoordelijk voor, verzorgingsgebied was Dronten, Biddinghuizen en Swifterbant.

In 1979 kwam er een nieuw voertuig (Fiat), de spullen (handgereedschap) werden in eerste instantie overgezet en gemoderniseerd met pneumatische materiaal. Met behulp van een ademluchtfles werd de pomp bediend, dit werd allemaal zelf gemaakt gebaseerd op de landbouwtechniek.

Er werd op een gegeven moment tegen problemen aangelopen dat de voertuigen sterker waren dan het gereedschap. Op de Swifterweg was een ongeval met een Saab, dit lukte niet en daarom moest Lelystad gebeld worden om te komen. Hierna werd er bij B&W om geld gevraagd om het gereedschap te moderniseren. Toen is er een ochtend georganiseerd aan de Havenkade om de raad te overtuigen dat het niet ging. Hiervoor werden sterke auto’s neergezet en gedemonstreerd dat het gereedschap niet sterk genoeg was. Holmatro werd ook uitgenodigd voor die dag om het moderne gereedschap te demonstreren, dat werd toen gelijk goedgevonden. Deze pompen hadden een brandstofmotor die vaak verzoop bij het starten. Hiervoor werd ook een creatieve oplossing bedacht door het al te starten tijdens het aanrijden.

Landelijk werd de technische hulpverlening professioneler en het aantal ongevallen nam ook toe. Ook door meer landbouwvoertuigen op de weg. Rond 1988 werd het voertuig daarom vervangen door een Mercedes (775). Dit voertuig is in de loop der jaren een aantal keer aangepast naar de moderne tijd en naar het “kistenmodel”

Er was toen nog geen redgereedschap op de tankautospuit, hierdoor waren alle ongevallen in de gemeente voor de HV. Dit leidde nog wel eens tot frustratie omdat in de leergang wel hulpverlening zat, maar geen spullen op de tankautospuit, dit werd altijd door de HV uit Dronten gedaan.

Toen op de tankautospuiten redgereedschap kwam, is de HV in Dronten weggegaan. Jaren later is er weer een HV-1 teruggekomen.

Wedstrijden en de landelijke finale

Toen technische hulpverlening op gang kwam (74/75) toen werd er gepromoot door Adri de Jongste om ook de wedstrijden te gaan spelen met de ploeg Dronten 1.

Op de wedstrijd stond al gereedschap klaar op een groot zeil volgens de Biza standaard. Je kwam dus gewoon met de tankautospuit met 8 man, zonder gereedschap. Er was ademlucht nodig omdat ze wedstrijden organiseerden met giftige stoffen.

De eerste wedstrijd was in Dodenwaard op de dijk bij de kerncentrale. Dat was bij een wortelsorteerbedrijf. Er was een auto naar beneden gereden en er was ook een ambulance bij betrokken. De versnellingspook was door het been van de chauffeur heengegaan. Er stond ook een auto die een giftige stof lekte.

De eerste wedstrijd was provinciaal, de eerste 3 gingen  door naar de gewestelijke, als je dan ook bij de eerste 3 eindigt ga je door naar de landelijke finale. Dit is ons 1x gelukt in 1997 in Uithoorn. Toen zijn we geëindigd als 4e.

Het was ook gebruikelijk dat aanhang meeging op de wedstrijddag, er was iemand buschauffeur en er ging soms een hele bus vol met vrouwen mee.

Door de mentaliteit en fanatisme hebben we zover kunnen komen. Door al het oefenen voor deze wedstrijden was het niveau erg hoog zodat bij inzetten met technische hulpverlening iedereen ook erg goed op elkaar ingespeeld was en incidenten snel en professioneel afgehandeld kunnen worden.